Titelfoto von "Gsachd is gsachd"

Daggl-Doggn

Fränkische Spielzene: Zwei Hundebesitzer, „Herr X“ mit „Bodo“ und „Herr Y“ mit „Strolchi“, treffen sich zufällig beim Spaziergang.

Herr X, zum fremden Hund gewandt:

Gäihner her,

no du bisd abber a schäiner Kerl.

Wos bisdnern du fiär anner?

Und wäi haaßdnern du ibberhabbds?

Ach suu, Schdrolchi!

No kummner her, mei Schdrolcherla,

därfsd scho aweng schnubbern

an meim Bodo,

wall mei Bodo beißd nämli ned!“

Zum fremden Besitzer gewandt:

Beißd deiner?

Aaned!

Nou bassds ja!

Nou kämmers zammloun alle zwaa!“

Zum fremden Hund gewandt:

Brauchsd wergli ka Angsd ned hoom, Schdrolchi,

wall mei Bodo, där verdräächd si midd am jäidn,

sugoor midd di Schäferhund!

Worschd, obs a Männla is odder a Weibla.“

Zum fremden Besitzer gewandt:

Wos isnern dei Schdrolchi ibberhabbds fiär a Rassn?

Ach suu! A Randschdaamischung?

No, däs sichd mer!

Dou mou doch a Schbidds midd drin gween sei, odder?

Und suu schäine lange Ohrn wäi där hodd!

Und a sua schäins waachs Fell!

Asuu, wos sagsd?

Däs is a Daggl-Doggn?

No, wäi isnern däs ganga?

No, dou häddi aa midd dabei sei meeng!

Abber schauner hiie

wäi goud si di zwaa verdroong dänna!

Däi verschdänna si richdi!

Derwall schbüllns ärschd is ärschde Mool middnander!

Blouß aff di Leina mäi mer aweng oobachd geem!

Damidd si si ned verworschdln!“

Doch es ist bereits zu spät.

Zum eigenen Hund gewandt:

Naaa, ned Bodo!

Ned asuu rum!

Ned dou rum!

Gäih anderschd rum!

Gäih zrigg, Bodo!“

Zum fremden Hund gewandt:

Bleib blouß du dou driiem, Schdrolchi!“

Zum eigenen Hund gewandt:

Bodo, edds zäich hald ned asuu!

Kumm dou her!

Du sullsd herkumma, Bodo!

Sofford!

Ja, häärsdnern du heid ned?

Sofford hobbi gsachd

ned dou durch, hobbi gsachd!“

Zum fremden Besitzer gewandt:

Bass hald aaf!

Edds verworschdln si si glei!

Nou dänna si si vergnoudn

und nou hommer unsern Dreeg!“


 

Kurze Zeit später:

Zu sich selbst und zum fremden Besitzer:

Hobbis ned gsachd?

Edds is scho bassierd!

Scho gscheehng!

Dodool verworschdld homm si si!

Edds mäi mer schaua, dass mers därwischn dänna

alle zwaa

und oohhänga

sunsd fangers an där Leina nu

is Raffn ooh!

Sixders, scho gäihds lous!“

Die Hunde verbeißen sich total ineinander.

Zu sich selbst:

Hobbis ned gsachd!

Edds is scho lousganga!

Eddsadla raffns!“

Zum eigenen Hund gewandt:

Baggnern Bodo – louder jou nix gfalln

vo suu am bläidn Mischling!“

Zum fremden Hund gewandt:

Naa ned, Schdrolchi, du Basdard, du elendicher,

ned in Bodo sei schäins Ohr neibeissn!

Ausnander soochi, ihr Hundsgribbl, ihr verreggdn!

Fräihers hädders alle zwaa

midd där Hundsbeidschn gräichd!“


 

Kurze Zeit später: Die Hunde sind aus ihrer misslichen Lage befreit, also „endworschdld woarn“. Die zwei Hunde und ihre Besitzer stehen sich weiterhin gegenüber. Die Stimmung ist eher gereizt.

Zum fremden Besitzer gewandt:

Du häsdd aa aweng midd oobachd geem känna!

Ned blouß iich!

Suwos bläids wäi diich koi scho leidn!

An Hund hoom, abber ned draff aafbassn känna!

Däs sämmer di Richdichn!

Abber wäi där Herr, suu is Gschärr!

Zäichnern edds endli zrigg,

dein bläidn Schdrolchi

odder wäier haaßn doud,

sunsd baggdnern mei Bodo numool

und nou zeichdersn wou där Bardl in Mosd huld!

Nou zäichdern is Fell iiber di Ohrn!

Nou koosd vu dou aus direggd zum Bloudschbendn gäih

midd deim Schdrolchi

odder wäier haaßn doud

is mer aa worschd

hau edds endli ab midd deim Basdard!

Zäichdi! Schleichdi! Selbsdmörder

midd deim elendichn Dreggsköder!"


 

Bassierde Domoodn

 

Du, Schäddsla, bringsd mer bidde nu bassierde Domoodn midd!“

Gäihd gloar, Scheffin, wennsd mer nu sagsd, wos midd dänna bassierd sei sull!“


 

 

 

Hier geht´s zur nächsten Seite:

Texte über die Gemeinde Kammerstein